Η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών στη Μεσόγειο και ειδικά στο Αιγαίο αποτελεί ένα ζήτημα με πολλές προεκτάσεις, τόσο ανθρωπιστικές όσο και εθνικής ασφάλειας.
Όπως επισημαίνεται χαρακτηριστικά απο τον ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΠΑΝΟ
Ναύαρχος Λ.Σ./ ΕΛ.ΑΚΤ. (εα)

«Εάν ξεκινήσει μία βάρκα από το Ντομπρούκ μέχρι να φτάσει περίπου στο κομμάτι που είναι το F.I.R. Αθηνών και όχι στα ελληνικά χωρικά ύδατα, διανύει περίπου 70-80 ναυτικά μίλια, μια μεγάλη απόσταση. Εκεί το μόνο που έχει να κάνει το Πολεμικό Ναυτικό είναι να το σταματήσει, να το αποτρέψει.

Όμως, εδώ υπάρχει ένα άλλο πρόβλημα. Το ότι έρχεται η βάρκα αυτή, η οποία έχει 200, 300, 500, 1000 άτομα, δεν μας απασχολεί. Με ένα σκάφος το οποίο είναι εντελώς παράνομο, δεν έχει εθνικότητα, δεν έχει χαρτιά, δεν έχει τίποτα και δεν είναι και αξιόπλοο.

Αυτό το περιστατικό, το να το αντιμετωπίσεις εντός F.I.R. Αθηνών, πρέπει να το αντιμετωπίσεις καθαρά ανθρωπιστικά, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο – δηλαδή πρέπει να σώσω τους επιβαίνοντες. Άρα, η παρουσία για αποτροπή δεν ισχύει και δεν μπορεί να γίνει γιατί είναι επικίνδυνο για τη χώρα μας.

Τι θα κάνουν οι διακινητές και τι θα κάνουν οι μετανάστες; Θα πέσουν στη θάλασσα, κάποιοι στο νερό. Έχει ξαναγίνει αυτό. Θα τρυπήσουν καμία βάρκα και τι θα κάνει το Πολεμικό Ναυτικό; Είναι αναγκασμένο να τους πάρει επάνω και να τους μεταφέρει πού; Να τους παραδώσει στο Λιμενικό Σώμα, δηλαδή εντός χωρικών υδάτων και να κάνουν το ίδιο πρόγραμμα που γίνεται μέχρι σήμερα.

Άρα δεν κάναμε κάτι. Κάνουμε μια τρύπα στο νερό και είναι και λίγο επικίνδυνο αυτό.»