Άρθρο του Ναυάρχου Λ.Σ. (ε.α.) Νίκου Σπανού
Διεθνούς Πραγματογνώμονα Επιστημών Ναυτιλίας

Εν όψει της Ανάστασης, οφείλουμε να επαναφέρουμε στο προσκήνιο μια σκληρή αλήθεια που συχνά αποσιωπάται: η χρήση βεγγαλικών και φωτοβολίδων δεν είναι παράδοση — είναι ένας διαρκής και αποδεδειγμένος κίνδυνος για την ανθρώπινη ζωή.

Τα μέσα αυτά, που στον ναυτιλιακό χώρο αποτελούν εξειδικευμένα σήματα κινδύνου για τη διάσωση ανθρώπων στη θάλασσα, χρησιμοποιούνται αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα σε χώρους συνάθροισης, συχνά από ανεκπαίδευτους πολίτες και, ακόμη χειρότερα, από ανηλίκους. Η μετατροπή ενός εργαλείου σωτηρίας σε «παιχνίδι» είναι όχι μόνο επικίνδυνη αλλά και βαθιά παραπλανητική.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: κάθε χρόνο καταγράφονται σοβαροί τραυματισμοί, ακρωτηριασμοί και απώλειες ζωών. Οι υψηλές θερμοκρασίες καύσης, η ανεξέλεγκτη τροχιά και η παράνομη διακίνηση αυτών των υλικών συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα κινδύνου — κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η έκθεση των παιδιών σε τέτοιες πρακτικές. Η άγνοια του κινδύνου, σε συνδυασμό με την ελλιπή εποπτεία, δημιουργεί τις συνθήκες για τραγωδίες που θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.

Δεν πρόκειται για ζήτημα υπερβολής ή ηθικολογίας. Πρόκειται για ζήτημα ευθύνης. Ατομικής και συλλογικής.

Η Ανάσταση δεν έχει ανάγκη από εκρήξεις για να αποκτήσει νόημα. Το φως της δεν είναι πυροτέχνημα — είναι σύμβολο ζωής, ελπίδας και αναγέννησης.

Ας διαφυλάξουμε, λοιπόν, το πραγματικό της περιεχόμενο.

Ας επιλέξουμε συνειδητά την ασφάλεια απέναντι στον εντυπωσιασμό.

Ας θυμόμαστε ότι το Πάσχα είναι γιορτή φωτός όχι φλόγας ζωής όχι απώλειας.